Home Bota Michael Rubin...

Michael Rubin: Nuk mendoj që historia do të rezervojë gjëra të bukura për Erdogan

6
0

Analistit amerikan për çështjet e Lindjes së Mesme i përgjigjet Erdogan pas padisë në adresë të tij

UASHINGTON-  Mediat në Turqi gjatë fundjavës kanë raportuar se Presidenti i Turqisë, Rexhep Tajjip Erdogan ka paraqitur një padi ndaj analistit amerikan për çështjet e Lindjes së Mesme, Michael Rubin. Sipas lajmeve të publikuara në agjensinë shtetërore, “Anadolu Ajans”, Presidenti i Turqisë ka paraqitur në prokurorinë e Ankarasë një padi prej 9 faqesh ndaj Rubin, duke e akuzuar “për shpifje ndaj Presidentit të Republikës” dhe “krime në emër të organizatave terroriste”.

Aktualisht, Michael Rubin është i angazhuar si ekspert pranë Institutit të Iniciativave Amerikane (AIE), dhe në të kaluarën ka punuar për Pentagonin. Në një intervistë për “Zërin e Amerikës” në gjuhën turke, Michael Rubin ka komentuar situatën politike në Turqi dhe i është përgjigjur dhe akuzave në adresë të tij.

VOA: Keni akuzuar Presidentin Erdogan për korrupsion. Keni prova konkrete që vërtetojnë këto akuza? Nëse po, çfarë provash keni?

Michael Rubin: Së pari, ekzistojnë prova rrethanore për këtë çështje. Erdogan dikur zotëronte pasuri modeste, ndërsa me kalimin e kohës është shndërruar në një multi miliarder. Atëherë natyrshëm lind pyetja se cili është burimi i gjithëkësaj pasurie. Megjithatë, deri tani nuk është zbardhur burimi i pasurisë së tij. Ende nuk ka një shpjegim bindës për pasurinë e tij.

Në materialet e publikuara nga Uikiliks, të cilat i referohen burimeve diplomatike amerikane, dhe anëtarëve të Partisë për Drejtësi dhe Zhvillim [AKP], flitet se Erdogan posedon llogari bankare në Zvicër, nga paratë e përfituara nga korrupsioni dhe gjatë 10 vjeçarit të fundit kjo shumë në këto llogari është shtuar ndjeshëm.

Ndërkohë, ekzistojnë dhe përgjime të telefonatave të Erdoganit, të cilat janë bërë publike në vitin 2014. Erdogan mund të mjaftohet duke i cilësuar këto regjistrime si të pavërteta dhe të manipuluara. Megjithatë, sjellja e tij dhe ajo e pjesëtarëve të familjes së tij në atë periudhë, tregon të kundërtën e deklaratave të tij. Shumica e diplomatëve jashtë Turqisë dhe e ekspertëve të shërbimeve të inteligjencës, theksojnë së këto përgjime janë të vërteta.

Dhe së fundi, të dhënat e eksporteve të naftës nga linja e naftësjellësit të Xhejhan (Ceyhan) dhe të dhënat e rregjistruara të matësve, janë kontradiktore.  Zyrtarët e Ministrisë së Energjetikës së Irakut theksojnë se këto kontradiktamund të shpjegohen vetëm përmes marrëveshjeve të fshehta mes Barzanit dhe Erdoganit.

VOA: Pse ju akuzon për shpifje ndaj tij? Keni shpifur ndaj Presidentit të Turqisë?

Michael Rubin: Presidenti Erdogan, shpesh, kritikat dhe investigimet i ngatërron dhe me qëllim i cilëson si fyerje në adresë të tij. Pikërisht, kjo është dhe arsyeja që sot në burgjet e Turqisë ka shumë gazetarë. Kam ngritur një sërë çështjesh për korrupsionin, përdorimit të pushtetit për interesa personale dhe në lidhje me tentativën e grushtit të shtetit të vitit të kaluar. Dhe në vend që t’i përgjigjet pyetjeve dhe çështjeve të ngritura nga unë, Erdogani ka zgjedhur rrugën më të thjeshtë; të më akuzojë mua personalisht. Dhe padinë ndaj meje e shoh si një mënyrë për t’iu shmangur pyetjeve dhe provave të paraqitura nga unë.

Erdogan mund të më akuzojë për gjithçka. Por, unë nuk jam shtetas turk dhe nëse nuk ndodhem në Turqi, nuk mund të gjykohem sipas ligjeve turke.

“Nuk mendoj që historia do të rezervojë gjëra të bukura për Erdoganin”

VOA: E urreni Presidentin Erdogan, Turqinë dhe popullin turk?

Michael Rubin: Jo! Stambolli është një nga qytetet që më pëlqen më shumë. Në 20 vitet e fundit mund të kem vizituar Turqinë të paktën 30 herë. Dhe në periudhën e studimeve të doktoraturës në universitetin e Harvardit, për një semestër kam studiuar dhe historinë osmane. Gjatë periudhës që kam qenë redaktor i revistës “Midle East Quarterly”, kam kontribuar për publikimin e artikujve të akademikëve dhe studiuesve turq për tema që konsideroheshin shqetësuese për Turqinë dhe jam përpjekur që t’u krijoj hapësirat e nevojshme historianëve dhe diplomatëve turq. Gjithashtu jam dhe koleksionues i prodhimeve të qelqit të firmës “Pasabahçe”. Më lejoni të shprehem më qartë, kam shumë miq turq nga pjesë të ndryshme të shoqërisë dhe formacioneve të ndryshme politike, përfshirë dhe figura publike brenda vetë AKP-së, kështuqë jam i informuar shumë mirë për çështjet për të cilat shkruaj. Nëse kthehem sërish në Turqi, jam i bindur që brenda një viti mund të mësoj shumë mirë turqishten. Duke jetuar në Iran kam mësuar shumë mirë persishten dhe arabishten në Jemen.

E them me plot bindje që nuk kam asnjë ndjenjë urrejtjeje për Erdoganin. Nuk e njoh personalisht  z. Erdogan. Thjesht, besoj se Erdogani nuk është një lider demokrat dhe jam i bindur që ai po e çon Turqinë në një rrugë pa krye.

Ndoshta, gati gjysma e turqve mund të kenë të njëjtat bindje me mua. Nuk mendoj që historia do të rezervojë gjëra të bukura për Erdoganin.

“Kam qenë kundër dhënies së lejes së qëndrimit për Gylenin në SHBA”

VOA: E mbështesni lëvizjen e Fethullah Gylenit? Keni punuar për lëvizjen e drejtuar nga Gylen ose a keni bashkëpunuar me këtë lëvizje? Cili është opinioni juaj për çështjen e ekstradimit të Fethullah Gylenit? Duhet ekstraduar, apo nuk duhet ekstraduar në Turqi? Pse duhet ekstraduar dhe nëse jo, pse nuk duhet ekstraduar?

Rubin: Jo, nuk e mbështes lëvizjen e Gylen. Dua të qartësoj pozicionin tim. Personalisht nuk jam mbrojtës i askujt, por thjesht një analist. Nuk punoj për asnjë lëvizje apo organizatë jo amerikane. Nuk jam mbështetës i Fethullah Gylenit. Nuk jam mbështetësi i Partisë për Drejtësi dhe Zhvillim. Nuk mbështes as HDP-në, MHP-në, apo CHP-në.

Dhe në rastin e Turqisë, nëse feja dhe besimi përdoret në çështjet e karakterit politik, besoj se kjo ka një ndikim negativ dhe shtrembërues mbi vetë fenë dhe mbi politikën. Për më tepër, besoj se Ataturku ka qenë një njeri vizionar. Pastaj udhëheqësit e majtë u përpoqën me të drejtë për të demokratizuar sistemin e ngritur prej tij.

Personalisht, jam shprehur kundër dhënies së lejes së qëndrimit për Fethullah Gylenin. Por, kjo çështje nuk duhet të ndryshojë thjesht për faktin që një gjë të tillë e kërkon Erdogani. Për dy arsye jam kundër ekstradimit të Fethullah Gylenit në Turqi. E para, pavarësisht deklaratave të Erdoganit, qeveria turke nuk ka paraqitur asnjë provë bindëse që implikon Fethullah Gylenin në tentativën e grushtit të dështuar të vitit të kaluar. Dhe së dyti, nëse Erdoganit i plotësohen kërkesat, është e sigurtë që ai do të kërkojë akoma më shumë. Dhe nëse, nuk i plotësohen kërkesa, pavarësisht zhurmës që mund të shkaktojë, përfundimisht ai do të ndryshojë rrugën e tij. A nuk ishte Erdogani që shprehej që do të izolonte Izraelin deri në heqjen përfundimtare të bllokadës në Gaza?!

VOA: Jeni shprehur se “qëllimi i Erdoganit është eleminimi i kundërshtarëve politikë dhe ideologjikë”. A mund ta na e shtjelloni këtëçështje.

Michael Rubin: Kjo ështëshumë e qartë. Erdogan përpiqet me çdo mënyrë duke përdorur teori komploti plot urrejtje ndaj kujtdo që nuk ndan të njëjtin mendim me prioritetet e tij dhe duke i burgosur.

Për këtë arsye, Turqia është shndërruar në një nga vendet me numrin më të madh të gazetarëve të burgosur. Në fillim në rastin e çështjës “Ergenekon”, pastaj për çështjen  “Çekani” dhe tani në çështjen e lëvizjes Gylen, shumë individë janë akuzuar dhe burgosur njerëz të pafajshëm me dëshmi false. Shumë biznesmenë thonë, se Erdogani ka përdorur për qëllimet e tij Fondin e Kursimeve dhe Sigurimit të Depozitave, dikur një institucion teknokratike dhe institucione të tjera, për të ndëshkuar këdo që kundërshton idetë e tij dhe këdo që mbështet CHP-në dhe partitë e tjera opozitare.

VOA: Çfarë mendoni për akuzat ndaj Reza Sarrafit?

Michael Rubin: Sarraf, është një dritare që tregon korrupsionin dhe përfitimet e Erdoganit.

VOA: Nga informacionet tuaja, a mund tëna thoni më shumë për qëndrimet e administratës së presidentit Trump për Erdoganin, sidomos pas vizitës së fundit të Erdoganit në Uashington?

Michael Rubin: Politika e Shteteve të Bashkuara të Amerikës është shumë e qartë. Prioritetet e Erdoganit ishin ndalinimi i mbështetjes amerikane për YPG-në kurde dhe ekstradimi i Fethullah Gylenit. Erdogani ka dështuar në të dy këto prioritete. Dhe incidenti i truprojave të Erdoganit dhe dhuna e tyre ndaj protestuesve, është një tregues i qartë i faktit që Erdogani nuk është një lider serioz, por përkundrazi. Dhe këtë ai e tregoi qartë në Uashington.

VOA: Çfarë po ndodh me marrëdhëniet amerikano-turke?

Rubin: Çdo optimist, pas letrës së Johnsonit mund të thotë që marrëdhëniet mes dy vendeve janë në pikën më kritike. Dhe një pesimist mund të thotë se pas disa vitesh këto marrëdhënie do të jenë në nivelin më të keq të mundshëm.

Në fakt, duket se Erdogani tashmë ka vendosur që e ardhmja e Turqisë të jetë përkrah Rusisë. Konsolidimi i marrëdhënieve me Putinin mund t’i shërbejë interesave të tij dhe të familjes së tij. Por, në prespektivën afatgjate, kjo do të fundosë Turqinë.

Lajmet Kryesore

Të përzgjedhura

Më shumë nga Bota

Më shumë nga Bota

Lajmet e Fundit

Te Fundit